ルパン三世: お宝返却大作戦！！

Lupin III zou zijn naam niet waardig zijn als hij ook in dit nieuwe avontuur niet wederom achter een bijzondere schat aan zat. Dit maal betreft het de zogenaamde Trick Diamond, maar er zit meer achter het verkrijgen van deze schat dan Lupin aanvankelijk had durven denken. Om achter de locatie van de diamand te komen, moeten Lupin III en zijn vrienden de schatten van voormalig meesterdief Mark Williams terugkeren naar hun rechtmatige eigenaren. Als dit op tijd gebeurd, kan Lupin de in de Sagrada Familia verstopte schat zich toeëigenen. Zo makkelijk als het klinkt is het echter nooit, en de dieven worden achtervolgd door detective Zenigata en een boze maffiabaas.

Zelfs een reeks zo geliefd dat zij ruim drie decennia na het uitzenden van de eerste aflevering nog jaarlijks een uitbreiding krijgt in de vorm van een film of special loopt altijd het risico te repetitief te worden. Vernieuwing is dan ook een must voor dergelijke werken, maar tegelijk mag alles waar het origineel voor stond niet uit het oog verloren worden. Met de uitbreiding van de reeks uit 2003 wordt een dergelijk iets succesvol getracht; ditmaal verandert Lupin III van een meesterdief tot een ogenschijnlijk goedaardige Robin Hood.

Hoewel het de daadwerkelijke kwaliteit van de titel nauwelijks aangerekend kan worden, wil ik allereerst toch een punt maken van de animatiekwaliteit. Als het recente werk dat Operation: Return the Treasure is, beschikt zij over een beduidend andere animatiestijl dan de vroegere klassiekers uit de reeks, een stijl die vergelijkbaar is met die uit het recentere Stolen Lupin. Hoewel een dergelijke facelift geenszins onverwacht is, doet zij toch iets af aan de tijdloze charme waar de oudere films over beschikken. De Lupin-reeks kenmerkt door haar overdreven stunts en flauwe humor, iets waarbij de wat oudere animatie een perfecte aanvulling op was. Het gaf het geheel een authenticiteit die het niet misstond.

Dit wel echter niet zeggen dat de film op andere vlakken geen waardige aanvulling is; alle benodigde elementen zijn in vol ornaat aanwezig. De film schenkt de kijker een grote aaneenschakeling van avontuur en actie, hier en daar doorspekt met typerende humor en vooral versterkt door de altijd leuke personages. Operation: Return the Treasures schuwt het zelfs niet om een wat andere draai aan de bekende formule te geven, iets dat in het geval van the Castle of Cagliostro een klassieker tot gevolg had. Dit maal is het namelijk niet het stelen van een buit dat Lupin in het gebruikelijke avontuur stort, maar het teruggeven aan de rechtmatige eigenaren van een serie gestolen goederen dat de meesterdief zijn doelwit in handen zal doen krijgen. Het zijn dergelijke kleine deviaties van de formule die een langlopende reeks als deze nodig heeft om verrassend en vermakelijk te blijven, en deze film lijkt dit perfect door te hebben. Op een sterke manier combineert zij herkenbare elementen met een leuk en nieuw verhaal, dat zowel voor nieuwere fans als voor zij die reeds bekend zijn met meer titels, erg goed te genieten zal zijn. Bovendien wordt Lupin ditmaal niet tegen zijn zin in gebruikt, maar kiest hij dit opmerkelijke pad in lijn met zijn hebzucht naar bijzonderheden.

Ondanks zijn vrijwilligheid zou de film niet compleet zijn zonder een of andere criminele organisatie die Lupin en zijn kornuiten op de hielen zit. Ook dit maal is deze aanwezig, in de vorm van een soortgelijk Russische maffia. In tegenstelling tot de wat mindere films uit de reeks echter, zijn de opponenten in Operation: Return the Treasures niet zomaar een aantal bijeengeraapte clichés puur ter tijdverdrijf, maar voegen zij daadwerkelijk wat aan de film toe. De actiescènes die hun aanwezigheid voortbrengen zijn stuk voor stuk goed in elkaar gezet en zelfs Goemon vindt in deze gevechten een waardige opponent, waarmee hij enkele van zijn beste gevechten beleeft.

Temidden van al deze actie en avontuur echter, vindt de kijker ook een wat rustieker aspect van de film, dat perfect gekoppeld is aan Lupin’s bijzondere missie. Tijdens het terugkeren van de gestolen waar, maakt hij namelijk een cultureel rondreisje door Europa, met als hoogtepunt de Sagrada Familia te Barcelona, waar de film zijn spectaculaire afronding vindt. Europese omgevingen mogen in deze film dan niet zo wonderbaarlijk worden weergegeven als in Miyazaki’s klassieker, een interessante toevoeging levert zij zeker.

Dat recente werken uit de reeks nog steeds kunnen voldoen aan de gestelde eisen bewijst Lupin III – Operation: Return the Treasure perfect. De film bevat alles wat een typische werk uit de reeks moet bevatten, en gooit daarbovenop nog een Europese rondleiding, UFO’s en een origineel concept binnen de serie. Op deze wijze wordt voorkomen dat zij als niet meer dan hetzelfde uitgekauwde werk overkomt en brengt zij op geslaagde wijze een stukje vernieuwing aan, zonder alles dat voorgaande werken zo leuk maakte te laten varen.