犬夜叉 時代を越える想い

De verspreide fragmenten van het Shikon juweel vallen Inuyasha en zijn vrienden nog dagelijks lastig en het blijkt lang niet simpel te zijn hen allen terug te vinden. Wanneer één van de fragmenten de demoon Menomaru ontwaakt komt de groep avonturiers voor een geheel nieuwe uitdaging te staan. Menomaru is namelijk de zoon van de Chinese demoon Hyoga; een demoon die Inuyasha's vader in het verleden eens verslagen en verzegeld had. Nu wil Menomaru zijn vader's krachten tot zich nemen en moet Inuyasha zíjn vader voorbijstreven om zijn tegenstander te kunnen verslaan.

Zoals het een populaire anime-reeks betaamt, kent ook Inuyasha enkele film-incarnaties. De eerste twee tv-seizoenen waren nog niet voorbij, of de eerste van deze films was al te vinden in de Japanse bioscopen. Intussen zijn er al vier films uit en mag het dus duidelijk zijn dat er sprake is van een succesformule. De eerste film geeft in ieder geval zeker een rechtvaardiging van de aanwezigheid van meerdere films.

Anime-fans die bekend zijn met de vele Dragonball Z films zullen misschien een voorspelbaar plot herkennen in de film; een vijand die niets met het plot van de serie te maken heeft komt, schijnbaar uit het niets, tevoorschijn, vergezeld door enkele handlangers die dienen om gevechten met de vrienden van de hoofdpersoon te rechtvaardigen. Het is erg spijtig dat met de transitie naar het witte doek de kwaliteit van enkele van de slechteriken die de serie kent niet meegenomen wordt. Menomaru en zijn metgezellen bieden weinig interessants als de grote vijanden, en vormen slechts aanleiding tot wat leuke actie.

Inuyasha – Affections Touching Across Time is echter veel meer dan een slap excuus om wat geanimeerde actie op het witte doek te plaatsen. Hoewel de relatie tussen onze twee hoofdpersonages niet bijster veel voortbeweegt, wordt er namelijk wel een substantieel deel van de film aan besteed. Kagome wordt door haar eeuwige rivaal in de liefde teruggejaagd naar haar eigen tijd, waar inmiddels door de groei van een nieuwe Tree of Ages een hardnekkige winter is aangebroken. Het is echter de band tussen haar en Inuyasha die dimensies overkomt en er voor zorgt dat ze uiteindelijk toch wederkeert naar het oude Japan, ondertussen enkele mooie scènes opleverend. Inuyasha en Kagome zijn echter niet de enige personages die hun moment in de schijnwerpers krijgen. Alle vaste personages uit de serie maken hun opkomst; of het nu voor een grotere rol is, of dat het slechts de cameos zijn die Sesshoumaru en de zijnen genieten.

Grootste voordeel van de film is uiteindelijk simpelweg het feit dát het een film is. De hiermee gepaard gaande opwaardering van het visuele aspect is zeer welkom en ook de lichte veranderingen in het de manier waarop de personages getekend worden doen de film geen pijn. Dit is echter een te verwachten voordeel en zou niet als een verrassing moeten komen. Wat echter wel een fijne verrassing is, is dat het hele tempo waarin het verhaal verteld wordt enkele graadjes hoger ligt. De serie staat bekend om weinig grond te verzetten in de vele afleveringen die het beslaat, maar met de film waren de makers wel gedwongen het hele handeltje in een bepaalde tijdspanne te proppen. Een goedlopend verhaal, dat de nodige romantiek tussen de hoofdpersonages niet schuwt en ook nog eens afgewisseld wordt met actie waar het nodig is, is het gevolg.

Deze eerste Inuyasha film is er in feite één die iedereen aan zal spreken. Voor trouwe fans is het meer van dezelfde, geslaagde formule en voor nieuwe fans is het een goede introductie tot de serie, omdat de film in feite al het goede van de serie neemt, en wat mindere aspecten achterwege laat. Zorg echter wel dat je wat achtergrondinformatie leest als onwetende kijker, of koop de DVD waar een speciale recap-special bij zit.