劇場版「ああっ女神さまっ」

De relatie van Keiichi en Belldandy mag dan al een klein probleempje hier en daar gekend hebben, zo groot als het dilemma dat zij voorgeschoteld zullen krijgen in dit avontuur is het nooit geweest.
Eeuwenlang heeft een God genaamd Celestine opgesloten gezeten in een bijzonder soort gevangenis op de Maan; een waar zelfs Goden niet zomaar uit ontsnappen. Hier zit hij zijn straf uit voor het verraden van Yggdrasil, maar wordt hij uit bevrijd door de fee Morgan le Fey. Direct na zijn vrijlating vertrekt Celestine naar de Aarde, om zijn snode plan in werking te zetten en om herenigd te worden met zijn voormalig leerlinge, niemand minder dan Belldandy zelf. Zijn bedoelingen met haar zijn echter lang niet zo goed als hij aanvankelijk doet lijken, wanneer hij Belldandy's herinerringen aan Keiichi wist en haar deel doet uitmaken van een plan om de Aarde en Yggdrasil in puin te leggen.

Tot op de dag van vandaag staat de Ah! My Goddess OVA nog als één van de meest toonaangevende romantische anime bekend, die voor velen een eerste stap in dit genre was. Vreemd is dit niet, aangezien de titel uit het begin van de jaren ’90 in principe alles goed doet dat het goed moet doen en dit alles presenteerde in een origineel pakketje. Significant minpunt was echter wel het feit dat de anime slechts vijf afleveringen telde, waardoor essentiële uitwerkingen niet verricht konden worden en het geheel wat incompleet aanvoelde. Een uitbreiding is dan ook lang wenselijk geweest en jaren later kwam deze in de vorm van een zeer geslaagde bioscoopfilm.

In deze film vindt Ah! My Goddess precies wat zij nodig had; een meeslepend en sterk verhaal dat de haast dagelijkse sleur die in de OVA gepresenteerd wordt ver overstijgt en de kijker zich daadwerkelijk betrokken doet voelen bij de personages. Het origineel was op romantisch gebied dan wellicht een toonaangevend werk en de gepresenteerde romance voelde oprecht, maar bijzonder spannend was het niet. De laatste afleveringen waarin wel wat gebeurde waren dan ook de paar beste. Nu zit al vanaf vroeg in de film flink de vaart in het verhaal en ondanks het feit dat de film een dikke anderhalf uur duurt zal de kijker zich niet snel vervelen. De film heeft dan ook aardig wat punten af te werken; het introduceren van een tweetal nieuwe personages en het opzetten en afhandelen van een compleet nieuw verhaal, waarbij het ook nog eens wat ondergepresenteerde elementen uit de OVA wat meer tijd gunt. Tegenover het zoete en zachte romantische van Keiichi en Belldandy’s relatie staat dit keer een soms verrassend donker verhaal, waarin vraagtekens gezet worden bij de handelswijze van de Goden en waarin het verleden van één van de hoofdpersonen zijn hoofd nog eens om de hoek komt steken.

Waar hoofdpersonen Keiichi en Belldandy in de Ah! My Goddess OVA nog een wat oninteressant, doch oprecht, koppel vormden, verdienen zij dit maal absoluut hun centrale plaats in het spotlicht. Het zijn dit keer dan ook niet zozeer de twee zussen die de show stelen zoals zij eerder in de OVA de voornaamste bron van vermaak waren. Deze verandering is zonder twijfel de grootste verbetering van de film ten opzichte van het origineel; een verandering die vruchten plukt van de introductie die reeds gegeven werd in haar voorganger. Hoewel de film een werk is dat sterk op zich staat en zonder voorkennis te kijken is, is zij absoluut beter te appreciëren wanneer de kijker de groei die de personages doorgemaakt hebben beter in kan schatten. Toch wordt er in de film nog een flinke berg karakteruitdieping gegeven aan Belldandy; het personage dat het niet alleen het hardste nodig had, maar ook het meeste potentieel had een daadwerkelijk sterk hoofdpersonage te worden. In een paar minuten komt de kijker meer te weten over haar dan in de gehele OVA en de kijk in haar verleden voegt een enorme dimensie toe aan haar figuur. Hier houdt het plezier met de personages echter lang niet op en de film biedt een sterke uitbreiding van de cast met twee nieuwe personages die getergd door hun verleden al direct een goede indruk weten te maken en een dermate goede uitwerking krijgen dat zij nimmer als tweedimensionale figuren overkomen die enkel tot leven geroepen zijn om een leuk verhaal neer te zetten. Dat zij in een enkele film meer uitwerking krijgen dan Urd en Skuld in de gehele reeks is helaas een stuk minder.

De OVA stond al bekend om haar goede animatie die tot op de dag van vandaag nog indrukwekkend is, maar de film biedt ook op dit gebied een flinke verbetering. Waar de kleuren in het origineel nog schilderachtig maar flets waren, beschikt de film over kleurrijke omgevingen en personages en wordt er bovendien goed gebruik gemaakt van kleur als sfeerelement. Daarnaast is, zoals van een film met een hoger budget verwacht mag worden, ook de daadwerkelijke animatie in veel grotere getale aanwezig. Zoals verwacht kan worden van een film uit 2000 wordt dit grotendeels bereikt door computeranimatie, maar deze is slechts naast een enkele uitzondering hier en daar nimmer storend aanwezig.

De verbeterde animatie komt ook naar voren in de scènes die gewijd zijn aan het racen. Waar dit in het origineel slechts een klein onderdeel van de anime was en er slechts een enkele aflevering aan gewijd was, is er in de film wat meer tijd weggelegd voor het race-element en de motorclub waar Keiichi bij zit. Vooral in het eerste deel van de film komen zij aan bod, maar het racen blijkt een belangrijk middel te zijn om Belldandy haar haar herinneringen met Keiichi te doen terugkrijgen. Leuke bonus hierbij is dat dit racen er nu een behoorlijk stuk leuker uit ziet door de betere animatie, maar vooral ook dat het een daadwerkelijke rol speelt binnen het verhaal. Speciaal hiervoor kent de film ook een bijzonder type motor waar samenwerking met de bijrijder een significante uitwerking heeft op het te behalen resultaat. Dit in tegenstelling tot de OVA waar het eenmalig een simpele dragrace was met enkel Keiichi als bestuurder.

Een ander aspect dat in deze Ah! My Goddess film wat meer aandacht krijgt, waar het in de OVA slechts in zeer beperkte mate naar voren kwam, zijn de hemelen waar Belldandy haar werkgever vindt. Er wordt niet alleen meer aandacht besteed aan hoe deze bijzondere plaats er uit, maar ook het daadwerkelijke reilen en zeilen wordt enigszins aan het licht gebracht; niet vreemd overigens, aangezien dit een essentieel deel uitmaakt van het verhaal. Toch is het erg fijn om wat meer te zien hoe, wat één van de meest originele onderdelen van de OVA was, in elkaar steekt. Een andere uitbreiding van de godinnen-insteek is dat hun krachten dit maal een stuk actiever worden ingezet. Waar het aanvankelijk voornamelijk magische trucjes als het vervullen van wensen en het verwisselen van kleding waren, tonen de godinnen zich nu kundige strijdsters die bereidt zijn hun krachten in te zetten voor waar zij in geloven en belang aan hechten. Ook een geslaagde nieuwe toevoeging in deze film zijn de innerlijke wezens waar de godinnen over beschikken die tevoorschijn komen als zij hun krachten gebruiken, wat tot een prachtige scène tegen het einde van de film leidt.

Nog meer dan het origineel is de Ah! My Goddess film een ijzersterke romantische anime, die enorm veel put uit het goede verhaal waar zij ditmaal mee geschonken is. In vergelijking met het origineel biedt de film op ieder vlak verbeteringen; de relatie van de hoofdpersonages wordt beter neergezet, Belldandy kent een enorme karakteruitdieping, de animatie is beter en de kijker verkrijgt een blik in de werking van de wereld der Hemelen. Hiermee is de film dan ook een zeer waardige opvolger van de originele OVA en exact wat de reeks nodig had; een absolute aanrader.