劇場版NARUTO - 大激突！幻の地底遺跡だってばよ "Gekijyouban Naruto Daigekitotsu! Maboroshi no Chiteiiseki Dattebayo!"

Naruto, Sakura en Shikamaru zijn op pad om een ogenschijnlijk normale en simpele missie uit te voeren. Temidden van hun missie echter, worden zij plotseling aangevallen door een aantal mysterieuze soldaten aangevoerd door een jonge krijger. De drie raken van elkaar verwijderd en gaan op eigen kracht verder. Naruto probeert er achter te komen wat Temujin probeerde te bereiken door hem aan te vallen, terwijl Shikamaru een enorm mobiel fort binnendringt. Samen stuiten de drie jonge ninja's op een avontuur dat zijn wortels vindt in de legenden rondom een oude clan.

Waarschijnlijk was er niemand die dacht dat de filmincarnaties binnen de Naruto-reeks na de eerste zouden ophouden en zij die dachten dat dit wel zou gebeuren werden in augustus van 2005 bewezen het bij het verkeerde eind te hebben met het uitkomen van dit Legend of the Stone of Gelel. Net als de eerdere stap naar het witte doek die de reeks nam, worden ieders favoriete ninja’s dit keer weer in een simpel en op zich staand avontuur gegooid, dat niet poogt de kijker te verdiepen in nieuwe inzichten en onthullingen, maar vooral anderhalf uur vermaak probeert te leveren.

In tegenstelling tot de Dragonball Z films, die nu eenmaal op een aantal gebieden erg vergelijkbaar zijn met die uit deze ninjareeks, wordt er in de Naruto-films daadwerkelijk enige rekening gehouden met continuïteit. Zo is Sasuke dit keer compleet afwezig en vult Shikamaru zijn plaats in in het drieledige ninjateam waar ook Naruto en Sakura deel van uitmaken. Dit mag een ware schande zijn voor fans van deze talentvolle ninja, maar de aanwezigheid van de geniale Shikamaru betekent dat er plaats is voor een uitdieping van zijn persoon en voor het tonen van een unieke samenwerking tussen deze drie jonge ninja’s. Helaas neemt deze tweede film dergelijk potentieel en doet zij er compleet niets mee. Shikamaru speelt namelijk slechts een relatief beperkte rol en het is uiteraard Naruto wiens doortastende liefde voor camaraderie en gepassioneerde gevechten de meeste aandacht krijgen, daarbij anderen naar de achtergrond drukkend. Nu is dit in het geval van de wat oninteressante Sakura niet zo een vreselijke ramp, maar Shikamaru is het personage dat de gevechten in deze film beduidend interessanter maken kan en hier slechts éénmaal de kans toe krijgt, en dan nog met inmenging van een ander figuur. Gelukkig doet de film wel iets goed op het gebied van de personages en dat is puur de aanwezigheid van woestijnninja Gaara. Dit jonge genie heeft in de serie zijn waarde reeds bewezen en bleek daar één van de meest interessante karakters te zijn en ook in deze film leveren zijn dodelijke technieken een aantal ijzersterke gevechten op.

Hoewel Naruto op het gebied van personages normaal wel wat te bieden heeft, zal de serie bij niemand bekend staan als een meesterwerk op het gebied van animatie. Filmincarnaties als deze zijn dan ook de perfecte gelegenheid om kijkers en trouwe fans te verrassen met vloeiende animatie, gedetailleerde personages en achtergronden die een ware lust voor het oog zijn. De eerste film begreep dit en gaf ons het, maar dit maal lijkt er ergens iets vergeten te zijn in de optelsom. Waar het ongetwijfeld hogere budget namelijk absoluut niet naar toe is gegaan dit keer, is de karakteranimatie, die soms ronduit lelijk is te noemen. Het is wat lastig uitleggen, maar personages zijn vooral in snellere en drukke scènes heel ruw getekend en veel meer tekenfilmachtig. Verhoudingen gaan alle kanten op en het is duidelijk dat er enorm veel afkortingen genomen zijn tijdens het animeren van dergelijke scènes, die wellicht niet erg storend zijn wanneer naar de film gekeken wordt, maar des te schrijnender zijn bij het pauzeren van het beeld. Het is waarschijnlijk dat er opzettelijk voor gekozen is, om op deze manier zonder bloedvergieten toch de intensiteit van gevechten te tonen. Een klap die zo hard aankomt dat het gezicht van een personage vervormt moet immers wel een heel harde zijn. Toch zou de beweegreden hier achter mij geheel onbekend zijn, aangezien de voorgaande film juist wel behoorlijk wat van de rode vloeistof bevatte. Duidelijk is in ieder geval dat de slordige karakteranimatie storend is, zeker wanneer zij staan voor de prachtige achtergronden waarover de film beschikt. De verhouding is enorm krom, aangezien de film beschikt over een aantal weelderige grasvelden, prachtige bergketens en gedetailleerde ruïnen en hier slecht getekende personages in rond lopen.

Shounen actieseries als Naruto zullen nimmer bekend staan om hun originaliteit, maar over het algemeen bevatten zij allen toch wel over een aantal elementen, zoals de algehele insteek, om hen te diversifiëren van hun voorgangers. Het is dan ook jammer wanneer dergelijke werken zaken van rivalen over moeten nemen om hun kijkers te boeien en hoewel ik niet graag met een beschuldigende vinger wijs, moet ik toch zeggen dat het hele concept van de Steen van Gelel opmerkelijk veel weg heeft van een vergelijkbare steen uit het immens populaire Fullmetal Alchemist. De zeldzame grondstof met mysterieuze krachten is er, evenals de vernietigende gevolgen die het gebruik van de steen kan hebben. Wat de creatieve geesten achter de film ook hebben geprobeerd te bereiken met de inclusie van deze verhaallijn is niet duidelijk, maar als de aardige verbinding met de geschiedenis van de clan van Temujin en Ranke er niet geweest was had ik hen ronduit beschuldigd van het kopiëren van een rivaliserend werk.

Waar de eerste film een voorbeeld was van een aardig op zich staand werk dat een wat simpel verhaal wist te combineren met goede animatie en interessante gevechten, doet deze tweede film uit de Naruto-reeks opmerkelijk veel fout. De animatie is slordig en soms tot het storende toe simpel, een interessant personage wordt ondermaats ingezet en belangrijk concept uit de film lijkt zo gestolen te zijn uit een andere shounen serie. Dergelijke fouten kunnen simpelweg niet zomaar vergeven worden, zelfs niet wanneer Gaara wordt ingezet in een poging het foute goed te maken en het is dan ook te hopen dat de volgende film, waarin Kakashi en Rock Lee de hoofdpersonen versterken, meer de lijn van de eerste film voortzet.