スレイヤーズNEXT

De kleinborstige tovenares met de enorm grote mond is weer terug, evenals de vele vrienden die zij ontmoet heeft in de eerste serie. Tijdens hun reizen komen zij elkaar weer tegen en besluiten zij weer gezamenlijk op pad te gaan, dit keer zoekend naar de Claire Bible. Gedurende deze zoektocht ontmoeten zij de mysterieuze Xellos, die het een en ander van dit legendarische boek schijnt te weten, maar ook meer vragen oproept dan dat hij antwoorden levert. Alsof dit niet genoeg is blijkt ook nog eens dat het ras der Monsters zo hun eigen plannen heeft met Lina Inverse.

Ondanks het simpele concept wist Slayers een flinke schare fans om zich heen te vormen door de geslaagde combinatie van hilarische komedie en een soms te serieus verhaal dat goed genoeg was het geheel op een goede manier voort te bewegen. OVA’s en films volgden al snel en in 1996 was het dan de beurt aan een volwaardig tv-vervolg om de immer groeiende groep fans met meer van hetzelfde te plezieren.

Want in feite is Slayers NEXT niet meer dan dat; meer van hetzelfde. Nog steeds zijn er de nutteloze gevechten rondom de eettafel, nog steeds zal Lina een ieder die iets durft te zeggen over haar minuscule buste met een Dragon Slave afstraffen en nog steeds is Zelgadiss constant de ‘lul’. Niet enkel de grappen blijven hetzelfde, ook de doorlopende lijn van het verhaal blijft hetzelfde; de groep is nog steeds druk op zoek naar de Claire Bible en raakt tijdens haar zoektocht verstrikt in het ene met monsters verstokte avontuur na het andere. Meer van hetzelfde is echter precies waar de gemiddelde kijker van de serie naar op zoek is; waarom zou je anders door gaan naar het vervolg als het origineel je niet beviel? Deze fans zullen zich door dit werk flink beloond vinden.

Deze tweede tv-serie uit de Slayers-reeks doet het namelijk een tikje beter dan zijn voorganger. Waar het origineel humor en een serieuzer gedeelte dermate sterk van elkaar scheidde dat de fans van de humor in het grootste deel van de tweede helft zich afvroegen waarom ze de serie nog keken en fans van serieuze fantasieseries zich met tegenzin door het eerste deel moesten slaan, vindt Slayers NEXT een veel betere balans tussen deze aspecten. De bekende slapstick humor en een redelijk serieus verhaal weten elkaar soepel af te wisselen naarmate de serie vordert. Iets dat niet zo zeer is te zeggen voor de eerste paar afleveringen, waar ieder spoor van een verhaal ontbreekt en chaotische humor de toon voert. Niet geheel verrassend echter, omdat deze afleveringen vooral dienen om de kijker weer even bekend te laten worden met de personages en de wereld waar zij in leven. Wanneer het echte einde van de serie nadert, valt ook deze titel ten prooi aan het probleem dat haar voorganger tekende. Weg is de humor; hier komt het drama. De serieuzere toon is in totaal contrast met eerdere afleveringen en dit laatste stuk wordt dus een stuk slechter aangepakt dan het voorgaande serieuzere deel halverwege de serie, waar men nog een goede balans vond.

Wat er uiteindelijk voor zorgt dat de allereerste afleveringen, waar humor de boventoon voert, niet in herhaling vervallen is de rol die weggelegd is voor de jonge Amelia en haar vader, de heerser van Seyruun, koning Philionel. Personages waar we bekend mee waren uit de eerste serie en die ook dit keer weer voor enkel bijzonder leuke situaties zorgen als Ridders der Gerechtigheid. Zij zijn echter niet de enigen die overgedragen zijn vanuit de eerste serie, alle vaste personages die Slayers zo leuk maakten zijn aanwezig; Zelgadiss en ook Gourry mogen tenslotte niet ontbreken. Grote fans van het origineel zullen later in de serie nog sterker beloond worden, wanneer ook enkele oude vrienden hun opkomst mogen maken. De cast wordt bovendien nog verder uitgebreid met nieuwe personages die voor de nodige humor zorgen, zoals de mysterieuze Xellos en de eigenwijze Martina, die haar eigen demonische heer verzonnen heeft om te aanbidden.

Uiteindelijk is Slayers NEXT niet meer dan een erg geslaagde komedie, vergezeld door een verdomd leuke intro en een verhaal dat er voor zorgt dat de humor niet té herhaaldelijk wordt. Soms is het echter dit verhaal dat alle ruimte in het spotlicht voor zichzelf opeist en dan wordt de serie net íets te serieus voor zijn eigen bestwil. Een kniesoor die zich hier echter te veel aan stoort; de leuke humor, versterkt door de grappige en gevarieerde personages maken de serie een succes voor iedere komediefan.